วันนี้ มีโอกาสได้ไปเยี่ยมหลานของแฟน ซึ่งเป็นนักศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัย
ทำให้รู้สึกคิดถึงบรรยากาศการใช้ชีวิตนักศึกษา การอยู่หอพัก ทำรายงาน
ความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้นอีกครั้ง หลังจากที่ไม่ได้นึกถึงมาซักพักใหญ่
แทบจะลืมไปเสียด้วยซ้ำว่าบรรยากาศมันน่าประทับใจแค่ใหน
ถึงแม้ว่าไม่ได้เป็นเด็กกิจกรรม แต่ก็ยังพอนึกได้ลางๆ ว่าการนั่งอ่านหนังสือ นั่งดูทีวีอยู่ที่หอมันมีความสุข
นึกถึงเพื่อนๆ .. นึกถึงกลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มหอมๆ ภายในหอพัก..
(การที่ไม่ได้เป็นเด็กกิจกรรม นั่นเป็นสิ่งที่เสียดายเรื่องหนึ่ง ในรั้วมหาลัย)
ถ้าเกิดสามารถย้อนเวลากลับไป ณ ตอนนั้นได้ .. ก็คง... ไม่ย้อนกลับไปหรอก
ปล่อยให้มันเป็นความประทับใจ และเป็นบทเรียน สำหรับสิ่งที่ผิดพลาด
สู้ยืนอยู่ตรงนี้ ทำอะไรๆ ให้ดี ดีกว่า
ถึงแม้บางครั้งความคิดถึง จะทำให้เรากลับมองย้อนอดีด
แล้วนึกถึงความประทับใจที่อาจจะไม่เกิดขึ้นอีกครั้ง
แม้ว่ามันจะเป็นความสุขที่มีความทุกข์ปนอยู่
แต่ก็พอใจ ที่จะเป็นแบบนี้มากกว่า..
